Serengeti Nationaal Park

Eindeloze vlakte is de letterlijke vertaling van de Masai (Siringet). Eindeloze vlaktes van savannes en boslandschappen. Een oppervlakte van ongeveer 30.000 km2 in het noorden van Tanzania en Kenia, waarvan 80% ligt in Tanzania.

De streek is beroemd geworden door de migratie waarbij ongeveer 1,5 miljoen planteneters en de volgers, duizenden roofdieren, zich vanwege de droogte verplaatsen van de noordelijke heuvels naar de zuidelijke vlaktes. Na de regens medio april gaan ze via een omweg door het westelijke deel terug. Dit verschijnsel noemt men een cirkelvormige migratie. In de vroege 60er jaren heeft de regering geprobeerd om de verhuizing van de gnoes en de zebra’s  tegen te houden doormiddel van het  plaatsen van een lang hek met prikkeldraad. Maar het oeroude instinct is zo sterk dat dit hek, de droogte, kloof of krokodillen in de Mara rivier hen niet kunnen tegenhouden.

De Serengeti is waarschijnlijk een van de meest bekende parken en een van de grootste beschermde gebieden dat grenst aan Kenia’s , Masai Mara. De Serengeti geeft u een beeld van het typische wild leven en het ongeschonden Afrika. 
De grasvlaktes bestrijken meer dan 1/3 van het park, waardoor u het hele jaar door hier veel dieren zult aantreffen.
Luipaard klimmend 497 .jpgOok de leeuwen, hyena’s, cheeta’s en luipaarden die op deze graseters jagen zijn het hele jaar door in het park te vinden en verder ziet u ook de arenden en aasgieren die de restjes opeten.

Verder zult u onder andere ook Thomson gazellen, Grant’s gazellen, elanden, struisvogels, giraffen, aardvarkens, klipspringers, impala’s, hartebeesten, buffels, verschillende soorten bokken en antilopen, nijlpaarden, nijlkrokodillen, olifanten en uiteraard apen in grote getallen aantreffen. Ook zijn er 350 vogelsoorten geteld in de Serengeti. 

Van eind december tot midden maart worden de kalveren geboren. Circa 10.000 jonge dieren per dag. Helaas zal slechts 60% de eerste levensmaanden overleven.

Het ecosysteem van de Serengeti  is een van de oudste op aarde. De essentiële kenmerken van klimaat, vegetatie en fauna zijn nauwelijks veranderd in de afgelopen miljoen jaar. 

Olduvai Gorge is een diepe kloof van ongeveer 45 kilometer lengte in de Great Rift Valley, tussen Ngorongoro en de Serengeti. Olduvai Gorge is een van de belangrijkste prehistorische vindplaatsen ter wereld. In 1959 vonden de antropologen Mary en Louis Leakey hier 1.8 miljoen jaar oude overblijfselen van de eerste mens. Later - in 1979 - deed ze een nog indrukwekkender ontdekking: 3,5 miljoen jaar oude menselijke voetsporen. Daarom wordt Olduvai Gorge ook wel "de wieg der mensheid" genoemd. Er is een klein museum waar men de vondsten van de antropologenfamilie kan bezichtigen.

Omgeving Olduvai _0347

 

Indicatie schema Migratie:

December en januari:
Terwijl de kuddes de korte grasvlaktes in het zuiden van de Serengeti begrazen, worden de zebraveulens geboren. Zuid oostelijk gedeelte van de Serengeti, de great plains. Overgangsgebied van het Serengeti NP en de Ngorongoro CA.

Februari en maart: ca 500.000 wildebeest kalveren worden geboren.
In maart en april valt de meeste regen en blijven de gnoes in het zuiden. Overgangsgebied van het Serengeti NP en de Ngorongoro CA.

April:
Langzaam naar het centrale gedeelte van de Serengeti.

Mei: Vanaf mei komen de kuddes in beweging, ze trekken in westelijke richting en noordelijk naar de westelijke corridor en volgen de Mbalageti river tot aan Grumeti river.

Juni: Oversteek van de Grumeti river. Westelijke corridor.

Juli: Noordelijk naar het Grumeti controlled area en een klein gedeelte buigt af naar het Lobo area.

Augustus:
Het Ikorongo controlled area. In de loop van augustus steken de dieren de Keniaanse grens over naar de Masai Mara, waar sinds de voorjaarsregens aantrekkelijk gras is opgeschoten.

September:
Oversteek van de Mara river. Wanneer de vlaktes van de Serengeti op hun droogst zijn, blijven de wildebeesten in de Masai Mara.

Oktober
Vanuit de Masai Mara naar de Serengeti, Loliondo Game controlled area.

November:
Loliondo Game controlled area (Serengeti).

Men heeft nooit kunnen achterhalen waarom en wanneer precies dit verschijnsel plaatsvindt. De wetenschappers denken dat het bepaald wordt door de regen in de verschillende gebieden. Men denkt dat de gnoe water kan  ruiken over een afstand van 50 km. De trek word dus bepaald door de regenval in de verschillende gebieden en is dit maar een indicatie waar de kudde’s zich bevinden. De gidsen hebben onderling veel contact hierover en zo weten we eigenlijk altijd waar de kuddes zijn.

Terug naar boven